Ο γυναικείος πληθυσμός της Ελλάδας διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο κατά τον ξεσηκωμό. Γαλουχημένες στη σκληρή εποχή της οθωμανικής κυριαρχίας, αγωνίστριες από κάθε κοινωνική τάξη και τόπο έσπευσαν να συμβάλλουν στον απελευθερωτικό αγώνα, αψηφώντας τον πανίσχυρο οθωμανικό στρατό.
Οι αγωνίστριες του 1821, με ηγετικές μορφές τη Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα και τη Μαντώ Μαυρογένους, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην Ελληνική Επανάσταση, προσφέροντας περιουσίες, οργανώνοντας στόλους και πολεμώντας στην πρώτη γραμμή. Γυναίκες όπως η Δόμνα Βισβίζη, η Μόσχω Τζαβέλα και ανώνυμες ηρωίδες, θυσιάστηκαν για την ελευθερία, ανατρέποντας τα έμφυλα πρότυπα της εποχής. Οι Σουλιώτισσες ήταν εκείνες που έλυσαν με τα ξίφη τους το ζήτημα της ισότητας των δύο φύλων, αψηφώντας τις παραινέσεις των ανδρών τους να κρυφτούν στα δάση και τις σπηλιές.
Την αφανή προσφορά των επώνυμων και ανώνυμων Ελληνίδων στον επαναστατικό αγώνα φωτίζει στο βιβλίο «Γυναίκες και Επανάσταση 1821» η καθηγήτρια του ΑΠΘ Βασιλική Λάζου, η οποία αναφέρει:
“Χιλιάδες Ελληνίδες που αποτέλεσαν στυλοβάτες της επανάστασης, μαχόμενες είτε στην πρώτη γραμμή είτε στα μετόπισθεν, έμειναν αθέατες όμως από τους ιστορικούς της εποχής. Οι γυναίκες είναι αθέατες από την ιστορία, απούσες από τις μεγάλες ιστορικές αφηγήσεις και των ίδιων των αγωνιστών που γράφουν τα απομνημονεύματά τους, όπου περιγράφουν τη δράση τους και τη δράση των συμπολεμιστών τους. Δεν τις βλέπουν τις γυναίκες, γιατί με άλλον τρόπο γραφόταν η ιστορία, άλλη ήταν η θέση της γυναίκας”.
Όμως ο αγώνας τους δεν έμεινε απαρατήρητος. Παρά τα κοινωνικά στερεότυπα της εποχής οι γυναίκες αγωνίστριες του ’21 με περίσσεια αυταπάρνηση, αφοσίωση και αλτρουισμό θυσιάστηκαν για έναν Ανώτερο Σκοπό: την Απελευθέρωση του Γένους, αποτελώντας σύμβολα ηρωισμού και μαχητικότητας.
Η γυναίκα αγωνίστρια του ’21, μορφή δυναμική και πολυδιάστατη, αποτέλεσε και αποτελεί ένα μοντέλο προς μίμηση. Εκείνη που στις δύσκολες και τραγικές στιγμές της ιστορίας του λαού μας στάθηκε πρωτοπόρα και ισάξια στο πλευρό του άνδρα συναγωνιστή και συντρόφου της στην μάχη για Ελευθερία, Ανεξαρτησία και Εθνική Κυριαρχία.
η Μαργαρίτα Μπασδέκη
Στην περιοχή μας, τέτοιο δείγμα γυναίκας υπήρξε και η Μαργαρίτα Μπασδέκη που πήρε μέρος στη μάχη του Πηλίου το 1878 στον αγώνα απελευθέρωσης της Θεσσαλίας: Η Μαργαρίτα ήταν 20 ετών όταν ξέσπασε η επανάσταση του Πηλίου. Βοηθούσε ένα σώμα εθελοντών φοιτητών στους οποίους μετέφερε τρόφιμα και νερό και τους μοίραζε φυσίγγια. Σε μια μάχη εναντίον πολυάριθμων Τούρκων, τον Μάρτιο του 1878, σκοτώθηκε ο αδελφός της και οι Έλληνες άρχισαν να υποχωρούν. Τότε πετάχτηκε η Μαργαρίτα, άρπαξε το τουφέκι του αδελφού της, χτύπησε κάτω το πόδι και φώναξε: -«Εγώ γυναίκα είμαι, αλλά θα κάτσω να πολεμήσω». Όλοι έμειναν στις θέσεις τους, η μάχη συνεχίσθηκε και τελικά υποχώρησαν οι Τούρκοι. Στη συνέχεια η Μαργαρίτα Μπασδέκη πήρε μέρος και σε άλλες μάχες, υπό τον θείο της Ζήσιμο Μπασδέκη.
Ο Ξενώνας Φιλοξενίας Γυναικών Θυμάτων Βίας του Δήμου Βόλου, ανήκει στις υποστηρικτικές δομές του Δικτύου για την πρόληψη και καταπολέμηση της έμφυλης βίας, της Γενικής Γραμματείας Ισότητας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Γ.Γ.Ι.Α.Δ.) δραστηριοποιείται στο Δήμο μας από τις 24 Σεπτεμβρίου 2013. Συνιστά δομή του Δήμου Βόλου, η οποία συγχρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο+ (ΕΚΤ+) στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Θεσσαλία 2021 – 2027» και υπάγεται στο Τμήμα Κοινωνικής Προστασίας, της Διεύθυνσης Κοινωνικής Προστασίας, ΚΑΠΗ και Δημόσιας Υγείας της Αντιδημαρχίας Κοινων. Μέριμνας, Αλλελεγγύης, Ισότητας & Κοινων. Κέντρων του Δήμου ΒόλουΕΣΠΑ 2021-2027, πρόγραμμα "Θεσσαλία 2021-'27"
Η διεύθυνση και το τηλέφωνο του Ξενώνα παραμένουν απόρρητα για λόγους ασφαλείας των φιλοξενουμένων γυναικών και των παιδιών τους. Για τυχόν ερωτήσεις ή διευκρινήσεις, υπάρχει η δυνατότητα ηλεκτρονικής επικοινωνίας με email στο
Συνέχιση λειτουργίας Ξενώνα Φιλοξενίας Γυναικών Θυμάτων Βίας στο Δήμο Βόλου
Αρ. ΟΠΣ ΠΡΑΞΗΣ: 6003226